Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2016

Θα έρθω να σε κλέψω...

Εκείνος τα 'χε τα χρονάκια του, οι ασημένιοι του κρόταφοι του το θύμιζαν διαρκώς κάθε φορά που αντίκρυζε το πρόσωπό του καθρεφτισμένο στα ατάραχα νερά της Αχερουσίας. Ακόμη και, τα άλλοτε θυσανωτά, μαλλιά του είχαν αραιώσει κάπως. Καιρός ήταν να νοικοκυρευτεί! Ούτως ή άλλως η μάνα του του τρωγε τα αυτιά, απνευστί, εδώ και αιώνες: ''Ανεπρόκωπε, συφοριασμένε, αγοραφοβικέ, ακοινώνητε, έχεις απομονωθεί στα σκοτάδια του κάτω κόσμου, έτσι όπως πας, δεν πρόκειται να παντρευτείς στον αιώνα τον άπαντα. Ποια θα σε πάρει, έτσι αγέλαστος και τοξικός που είσαι; Εγγόνια από σένα πότε θα δω;'' Πώς να της πει, οτι το πουλάκι του, εκτός του οτι υπολειτουργούσε (βλέπεις στην ομιχλώδη χώρα του, με λειμώνες γεμάτους ασφόδελους, δεν φύτρωναν τριβόλια), ήταν τοσο δα μικρούτσικο που η πιθανότητα να αποκτήσει απογόνους ήταν σενάριο επιστημονικής φαντασίας;!!! Αθάνατη αθάνατη, γρια γυναίκα ήτανε -πολύ γρια για την ακρίβεια, μη τσακίσει κάνας χάρος το πόδι του και του  κατεβάσει κάτω αυτήν και τη μουρμούρα της - το λες τέτοιο πράμα;

Και να τώρα, εδώ μπροστά του, στο πάρτι του Τάνταλου, μια οπτασία!!! Η μονάκριβη θυγατέρα της Δήμητρας, με τα μενεξεδί, διάφανα πέπλα της,  με τα μπουτάκια της, τα βυζάκια της, τις τσαχπινιές της, τη ζωντάνια της, με τα όλα της να του μεθάει τους οφθαλμούς και να του ανεβάζει την τεστοστερόνη, τη θυροξίνη και την προλακτίνη και ό,τι συνεπάγεται...

Εκείνη, αντίθετα, μόλις είχε βγει από την εφηβεία και έτρεχε με τις φίλες της στα ανθισμένα χωράφια, σαν μικρή φοραδίτσα την άνοιξη. Μες στα τραγούδια και την τρελή χαρά.  Ήταν ενθουσιασμένη γιατί ο Άδωνις της μήνυσε οτι είναι βαθύτατα ερωτευμένος μαζί της.

Οι φίλες της έσκασαν από το κακό τους όταν έμαθαν οτι τη γούσταρε ο πανέμορφος εκείνος νέος. Είχαν αντιληφθεί όμως, οτι τη γούσταρε και εκείνος ο κακοϊσκιωτος βρωμόγερος,  που μύριζε βαριά σαν χώμα, σαν μούχλα, σαν ασφόδελος... Στο λεπτό αποφάσισαν να δώσουν ένα καλό μάθημα στην ξιπασμένη και κακομαθημένη φίλη τους. ( Η αλήθεια είναι οτι η μάνα της το 'χε παρακάνει, την είχε κακομάθει, δεν της έβαζε όρια, ούτε την πολυζόριζε να κάνει τα μαθήματά της και η νεαρά είχε εξελιχθεί σε μικρό δικτάτορα) Πλησιάζουν λοιπόν τον κακοϊσκιωτο και του λένε οτι η Πέρσα είναι τρελή και παλαβή μαζί του και θάθελε ένα σημάδι για τα δικά του αισθήματα.

Παίρνει ο δικός μας, αμέσως σφυρί και καλέμι και αρχίζει να κοπανάει μιά πλάκα, χαράσσοντας σήματα ληγρά ''ΘΑ ΕΡΘΩ ΝΑ ΣΕ ΚΛΕΨΩ'' Υπογραφή: (κριτσ κριτσ) "ΑΔΩΝΑΪ'' Τι καλύτερη δήλωση από αυτή;!!!

Χοροπήδησε από τη χαρά της η κορασίδα, ανέμισε τα πέπλα της, στριφογύρισε κρατώντας σφιχτά στο στήθος της την χαραγμένη πλάκα και έτρεξε στα ιδιαίτερα διαμερίσματα του οικοδεσπότη τους, να φρεσκαριστεί και να ετοιμαστεί για το ραντεβού στα λουλουδοχώραφα.

Μάταια οι φίλες της, οι οποίες την ακολούθησαν, προσπαθούσαν να της πουν οτι πρόκειται για παρεξήγηση και δεν είναι ο Άδωνις  ο αποστολέας. ''Μα γράφει το όνομά του, σας λέω!!!", απαντούσε εκείνη. Τώρα τι να της πούνε, που το δίχως άλλο, θα πήγαινε αμέσως στη μάνα της κλαίγοντας και κείνη η τρομερή, θα τις πέρναγε δια πυρός και σιδήρου; Να της πούνε οτι  αγράμματη καθώς είναι, διάβασε ''Άδωνης'' αντί ''Αδης''; Όχι βέβαια τέτοια προσβολή! Μόκο λοιπόν και οι θεοί βοηθοί!.....
Συνεχίζεται...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου